Direct naar inhoud
Ministerie van Buitenlandse Zaken

Zomerse rondreis langs Finse kust - Ambassade van Finland, Den Haag : Actueel

AMBASSADE VAN FINLAND, Den Haag

Ambassade van Finland
Fluwelen Burgwal 58
2511CJ Den Haag, Nederland
Tel. +31-70-346 9754, sanomat.haa@formin.fi
English | Nederlands | Suomi | Svenska |  | 
Font normaalFont groter
 
Nieuws, 17-6-2005

Zomerse rondreis langs Finse kust

Een rondreis langs de Scherenroute is een ideale manier om de eilandjes voor de westkust van Finland te verkennen. Extra attractie is de mogelijkheid om onderweg in de hoogste vuurtoren van de Noordse landen te overnachten.

De Scherenroute in Turunmaa

De Finse eilanden, vooral de eilandengroep voor de zuidwestkust, hebben altijd reizigers bekoord. In de Scherenzee ter hoogte van Turku liggen zo’n 20.000 eilandjes die, met hun rotsachtige brandingen en door de zeebries kromgegroeide pijnbomen, uniek zijn qua natuurschoon. In het Scherengebied bevinden zich een school voor natuurstudie, een natuurcentrum en een natuurreservaat.

Vele van de eilanden van de archipel zijn al bewoond sinds de middeleeuwen. In de 9e eeuw landden de Vikingen er, later deden de Hanzekooplui de eilanden aan en heel wat archeologische vondsten en ruïnes van kapellen zijn getuigenissen van een multiculturele geschiedenis. De mens bevolkte de archipel om er te jagen, te vissen en handel te drijven. Door de centrale ligging van de Scherenzee konden de handelsactiviteiten zich uitstrekken over het Oostzeegebied van Stockholm tot Sint-Petersburg.

Navigeren in deze wateren was moeilijk en gevaarlijk en op de bodem van de Scherenzee rusten dan ook ontelbare scheepswrakken. De bekendste schipbreuk is wel die van de ”Vrouw Maria”, een Hollands koopvaardijschip dat voor Nauvo verging in een storm in 1771 tijdens een reis van Amsterdam naar Sint-Petersburg. Het schip was geladen met waardevolle voorwerpen en schilderijen bestemd voor het hof van Katharina de Grote. Naar het wrak was lang vruchteloos gezocht, maar uiteindelijk kon een groep Finse duikers en archeologen het in 1999 lokaliseren.

Voor wie de Finse eilanden wil verkennen is de Scherenroute een ideale manier om in de eilandengroep voor Turku rond te reizen, per auto, bus of fiets. Alles bij mekaar is de route ongeveer 250 km lang, maar verkortingen of verlengingen zijn mogelijk. De tientallen eilanden van de Archipelring zijn met elkaar verbonden door acht veren en twaalf bruggen.


Foto Hannu Vallas

De streek Turunmaa omvat de Zweedstalige gemeenten van het eilandengebied en bestaat uit drie gebieden: het westelijke, het oostelijke en het noordelijke gebied. West-Turunmaa is het grootst en omvat onder andere het stadje Parainen, het enige plaatsje in Finland dat aan alle kanten door water omgeven is. Bezienswaardigheden op de weg naar Parainen zijn de brandewijnstokerij van Tammiluoto, het kasteel van Kuitia en de schapenfokkerij van Stentorp. Ook de oudste vuurtoren van Finland in Utö bevindt zich in dit westelijke deel. Kemiönsaari en de eilandjes er omheen vormen het oostelijke deel van de archipel. Op Kemiönsaari liggen drie dorpen: Västanfjärd, Kemiö en Dragsfjärd. Kemiönsaari is een cultuureiland met Vikinghuizen, een openluchtmuseum en heel wat kunst- en ambachtstentoonstellingen. In de Taalinfabriek wordt elk jaar in juli het populaire Baltic Jazzfestival georganiseerd. Vanuit oostelijk Turunmaa kan ook Bengtskär, de hoogste vuurtoren van de Noordse landen bezocht worden. West- en Oost-Turunmaa zijn beide tweetalig, maar Zweeds is de hoofdtaal van de regio. Enkel in het noordelijke deel zijn de meeste inwoners Finstalig. Dit is het groenste stuk Scherengebied, waar visserij, landbouw, kleine industrie en, in toenemende mate, toerisme de belangrijkste bronnen van inkomsten zijn.

Vanuit de haven van Vuosnainen op Kustavi of die van Galtby op Korppoo kan de rondreis door de archipel worden verlengd met een ommetje langs de Ålandeilanden. De veren langs de Scherenroute zijn een alternatief voor de grote autoferry’s en vanuit Turku is zelfs een eendagse picknickuitstap naar de Ålandeilanden mogelijk. De ferry’s in de archipel varen op drie lijnen: de Noorderlijn, de Zuiderlijn en de Diagonaallijn. De excursie hoeft niet beperkt te blijven tot een dag, ook langere reizen kunnen, met overnachtingen in een hotel, pension, vakantiedorp of op een camping.

Meer informatie over het Finse Scherengebied:
www.saaristo.org
www.virtual.finland.fi
www.aland.fi
www.visitaland.com

Overnachting in een uniek ambiance aan de Scherenzee

Van 1696 tot 1917 was de Loods- en Vuurtorendienst verantwoordelijk voor de scheepvaart in de Finse wateren. Al in 1753, toen Finland nog deel uitmaakte van het Zweedse rijk, werd in Finland de eerste vuurtoren gebouwd op het eiland Utö. De vuurtoren werd verlicht met kaarsen en olielampen en op het strand zorgden manden met kolenvuren voor extra licht. Het netwerk van vuurtorens werd langzaam uitgebreid in de periode dat Finland een Russisch groothertogdom was. De meeste van die vuurtorens werden opgetrokken uit baksteen. Vanaf 1880 begon men ijzeren vuurtorens te bouwen en de eerste spiegelinstallaties kwamen er rond 1860, toen men op petroleum als brandstof overschakelde. In 1906 werd de automatische verlichtingsapparatuur, ontworpen door Gustaf Dalen, in gebruik genomen. In 1917 werd het onderhoud van de vuurtorens overgedragen aan de Dienst voor de Zeevaart die tot op heden verantwoordelijk is voor het maritiem transport. De laatste vuurtorens die nog op gasverlichting werkten schakelden in 1992 over op elektriciteit.

Bengtskär, de meest zuidelijk gelegen vuurtoren van Finland, bevindt zich 25 km ten zuiden van Hanko, waar de Scherenzee het gevaarlijkst is. De uitzichten zijn zonder meer spectaculair. Na de schipbreuk van het stoomschip Helsingfors in 1905 werd besloten dat een vuurtoren op die plaats onontbeerlijk was. De Keizerlijke Senaat belastte toen de architect Florent Granholm met het ontwerpen van de vuurtoren. 120 mannen werkten aan de bouw ervan en op 19 december 1906 gingen de lichten van de vuurtoren voor het eerst aan.

Toen in 1914 de Eerste Wereldoorlog uitbrak, werden de vuurtorenwachters met hun gezinnen geëvacueerd, maar de vuurtoren zelf doorstond de Duitse granaataanvallen zonder noemenswaardige schade. Toch bleven de lichten van de vuurtoren gedoofd tot in 1919, want toen pas waren de wateren rond Bengtskär en de vaargeulen ernaartoe ontmijnd. Het interbellum was in de geschiedenis van de vuurtoren een rustige periode. Het ergst kreeg de vuurtoren het te verduren tijdens een gevecht aan het einde van de Tweede Wereldoorlog op 26 juli 1944. Het herstel van de vuurtoren sleepte lang aan en pas in 1950 werd hij opnieuw in gebruik genomen. In 1968 werd de vuurtoren geautomatiseerd en in 1983 kwam de omschakeling naar elektrische verlichting. Doordat de vuurtoren niet meer bemand was en aan zijn lot overgelaten en ook niet meer verwarmd werd, kreeg het gebouw last van vochtschade. Om het verval een halt toe te roepen besloot de Dienst voor de Zeevaart in 1985 de vuurtoren te verhuren, op voorwaarde dat de huurder zou instaan voor het herstel en onderhoud van het gebouw en voor verwarming zou zorgen. De vereniging Pro Bengtskär slaagde er niet in zich van die taak te kwijten en in 1992 werd de vuurtoren aan de universiteit van Turku verhuurd, die er een vormingscentrum in onderbracht en een restauratieplan voor de vuurtoren uitwerkte. De restauratie werd afgerond in 1995 en de vuurtoren van Bengtskär kreeg een nieuwe bestemming als toeristisch, vergader- en onderzoekscentrum.

Tegenwoordig staat de vuurtoren van Bengtskär open voor het publiek en is hij een populaire toeristische attractie. In de vuurtoren zijn tentoonstellingen gewijd aan de oorlogsgeschiedenis en de natuur van het Scherengebied. Ook het eerste vuurtorenmuseum in Finland is in de vuurtoren van Bengtskär ondergebracht. Verder is er plaats ingeruimd voor een café, een kapel, vergaderzalen en een gastenverblijf.

Meer informatie
www.fma.fi/vapaa_aikaan/majakat
www.bengtskar.fi

Ambassade van Finland, Brussel

Print deze pagina

Dit document

Bijgewerkt 17-6-2005


© Ambassade van Finland, Den Haag | Over deze site | Contact